Van Binnenuit- Gastblog Opzijnplek.nl

Van Binnenuit- Gastblog Opzijnplek.nl

Buitenspelen

Buitenspelen is en blijft kinderen van alle leeftijden aantrekken. Het is ook heerlijk om te zien, die snuitjes met rode konen, vieze handjes, en verwarde haren. En met oude kleding of buitenspeelkleding hoef je je ook geen zorgen te maken over vieze kleren. Op dit moment worden kinderen vanuit diverse hoeken gestimuleerd om meer buiten te spelen. Wat is er toch de oorzaak van dat minder kinderen buiten en in de natuur lijken te spelen? Geef een kind de mogelijkheid om buiten te ontdekken en het is er te vinden. Ook kinderen die graag binnen en op zichzelf spelen zijn doorgaans snel overgehaald als er buiten iets te beleven valt.

Twee centimeter sneeuw is bijvoorbeeld genoeg voor uren speelplezier, evenals een goede klimboom is gevuld met kinderlijfjes, zodra deze is ontdekt. Het grootste probleem lijkt hem te zitten in onszelf. Ouders en volwassen begeleiders zijn druk en plannen veel. De ruimte van het kind wordt kleiner. Daarnaast verblijft het op de kinderopvang of BSO en natuurlijk precies op de dag dat een vriendje thuis is en zich alleen moet zien te vermaken. Sporten, clubjes en speelafspraken buiten de deur zorgen dat de tijd van het kind is ingevuld en er minder tijd overblijft voor gewoon een middagje struinen buiten in en met natuur en uit het oog van al die opvoeders en verzorgers.

Signaleren en luisteren

Wat ik vaak merk is dat we de signalen van een kind niet opmerken en daarmee eigenlijk het kind een kans ontnemen op ontwikkeling. We zeggen vaak onbewust letterlijk nee tegen groei. Sommige kinderen keren zich daartegen en halen alles uit de kast om tegen 'moeders wil' in hun vrijheid te nemen. Andere kinderen trekken zich wat terug en gaan op zoek naar wat nog wel kan en mag. Zij verdiepen zich dan zover daarin, dat ook dat weer irritaties oproept bij menige opvoeder.Laten we de situatie rondom het kind, het weinige buitenspelen, het veel computeren en het 'willen hebben' eens omdenken. Omdenken is een manier om te kijken of iets wel zo erg is, of er een probleem bestaat en zo ja, hoe je dat anders kunt oplossen dan onze overtuigingen ons sturen. (bron: lastige kinderen, heb jij even geluk, Berthold Gunster)

Op een prachtige markt in een groene omgeving komt er een jongetje van 5 bij mijn kraampje. Tussen 100 dingen, loopt hij recht af op een verrekijker. Ik spreek hem aan en zeg "zo jij hebt volgens mij iets gevonden dat je leuk vindt". Het jongetje lacht en zegt " die is gaaf, daar kan je vogels mee bekijken en de maan dichterbij halen". Moeder komt aanlopen. Het jongetje probeert haar te vertellen wat hij heeft gevonden. Moeder trekt hem aan zijn arm, pakt de kijker uit zijn hand, legt de verrekijker terug en zegt: "je bent nog lang niet jarig". Teleurgesteld druipt het jongetje af. Ik voel me triest. Een verjaardag is slechts een dag waarop we in dit geval 5 jaar geleden zijn geboren. Natuurlijk een feest, maar we missen hiermee een belangrijk punt in ontwikkeling. Dit jongetje had van deze kijker dagen, zo niet weken en maanden plezier kunnen hebben. Misschien zelfs langer dan van een cadeau op zijn verjaardag waar hij niet om heeft gevraagd. Deze verrekijker vond hij zelf, het trok hem echt aan. Hij had misschien wel zijn talent gevonden of zijn hobby (vogelaar, of sterrenkundige). 

Het is niet vreemd als hetzelfde jongetje straks binnen achter de computer probeert om deze gemiste kans te compenseren of zelfs straks niet meer geïnteresseerd is in buiten spelen omdat hij dat niet kan met de middelen die hij nodig heeft. Ik zal hiermee niet zeggen dat je alles maar moet kopen voor je kind. Maar als je stil bent, echt luistert en kijkt naar je kind dan kun je echt zien wanneer het iets vindt dat aansluit bij zijn behoefte aan ontwikkeling, beleving en groei. Als je dan het bedrag van een verrekijker omslaat naar wat het je oplevert dan kun je alle kleine presentjes die vaak als zoethoudertjes worden aangeschaft achterwege laten. Een kind dat een waardevol cadeau ontvangt wat hij echt zelf uitkiest, zal ook gaan begrijpen dat jij zijn behoefte serieus neemt en probeert te leren kennen. Dit kind zal nimmer zeuren om dingen die zijn leven niet oprecht vervullen. Deze kinderen kunnen afwegen, wat wel, wat niet, nemen jou ook als ouder serieus en zullen doorgaans voorzichter omgaan met hun spullen. Dit jongetje kwam later met zijn moeder voorbij met een grote suikerspin. Toen hij nogmaals probeerde moeder te attenderen op zijn vondst en zijn behoefte aan haar wilde uitleggen zei moeder "je hebt net een suikerspin gehad, het is ook nooit genoeg he?" 

Opvoeden

Als wij opvoeders gaan inzien dat wij opvoeden vanuit overtuigingen, vanuit 'wat zal de buitenwereld wel niet denken/zeggen' dan missen wij de intenties van ons kind. Als we dit te lang laten gebeuren dan ontnemen wij de natuurlijke drang van het kind om zelf te ontdekken, om zijn talent zelf te vinden. Het kind gaat zich omvormen naar onze overtuigingen en zo raken we de uniciteit van kinderen kwijt. Gaan wij zorgen voor een kind en kunnen wij loslaten wat de uitkomst is, dan is ons doel een duurzame ontwikkeling.

Buitenspelen en natuur beleven is volgens mij niet de oplossing voor kinderen tegen 'te dik' worden, verwijdering van de natuur, en een gezond leven. Een kind laten ontdekken en beleven in zijn tempo, met gevoel voor zijn behoefte en dat begeleiden, maakt dat buitenspelen en binnenspelen, computeren, samenwerken en leren gedoseerd afwisselend zullen plaatsvinden in precies de goede verhoudingen voor dat kind. Het zal tevens zo zijn dat jij je als ouder, verzorgende of begeleider prettiger op je plek zal voelen, omdat je nu niet meer de waarschuwende en corrigerende ouder bent, maar de luisterende serieuze sparringpartner voor je kind waarbij je kind terecht kan met al zijn behoeften, die je samen kunt bespreken, en waar een ja en een nee uit kan komen.

Laat een kind dus gewoon eens buitenspelen zonder dat je waarschuwt. Wacht eens af en laat het zelf ontdekken. Komt het steeds bij je terug voor aandacht en met bergen vragen, zeg dan eens: "zou je zelf willen kijken of jij het zelf kan oplossen, dan schenk ik voor iedereen eens limonade in". En doet een kind in jouw ogen iets gevaarlijks? Bedenk dan dat een kind nooit in een boom klimt als hij voelt dat hij het niet kan. Jouw waarschuwing, "kijk uit, pas op, val niet" maakt juist dat het gebeurt. Je gelooft me vast niet, maar probeer de grenzen van je kind eens kennen, zonder dat jij ze aangeeft!

Veel succes!

Sacha Grootenboer, OpzijnPlek

Wie is Sacha en wat is op zijn plek?

In het dagelijks leven hebben gezelligheid, liefde voor natuur, koken, lezen en buitenactiviteiten een plek en geniet Sacha ontzettend van haar gezin. Allemaal je eigen weg, je eigen plek en dan samen plezier beleven! Sacha vind het belangrijk om mede-opvoeders inzicht te bieden in hoe een andere manier van denken je leven met kinderen leuker kan maken en het belang van gevoel en intuïtie naar voren schuiven. Als je allemaal je plekje in kan nemen zoals jij dat voelt, dan ontstaan echt unieke mensen die deze bijzondere wereld in duurzaamheid zullen dragen. Sacha heeft de webwinkel www.opzijnplek.nl opgericht en helpt jou ook graag persoonlijk om een keuze te maken voor materialen. OpzijnPlek biedt ook een leerstijlentest.

Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden